Woo-Hoo
مینویسم..حتی وقتی که نوشتن هم بلد نبودم،مینوشتم.. اینجا دفترچه خاطرات منه ^_^Woo-Hoo
مینویسم..حتی وقتی که نوشتن هم بلد نبودم،مینوشتم.. اینجا دفترچه خاطرات منه ^_^دردناک
معنای دوتا واژه رو تا اینجای زندگیم،لمس کردم..
یکی استیصال بود و الان هم سراسیمگی.
واقعا واژه ی «سراسیمه» رو با همه ی وجودم لمس کردم.
زندگی زهرماری
ناخونام این بار قهوه ای نشدن و نارنجی تیره شدن :دی چون حنام قدیمی بود و اون رنگ قهوه ای رو دیگه نداشت! بعد از سه ساعت که برداشتمشون رفتم دستامو گرفتم جلوی مامان اینا و گفتم داهاااات 
واقعا بامزه شده..
نقاشی خیلی خوشگلی رو کشیدم و بعدشم اتاقم رو ترکوندم! یکی از کمدا رو مرتب کردم و اون یکی کمد رو فقط ریختم بیرون..بعدم احساس کردم دارم دچار فروپاشی روانی میشم و با حرص پاشدم رفتم پای تی وی دوباره!
اون آینه ی دق هم همونجوری روبروی تختمه!
در حال حاضر زندگی اصلا جالب نیست..دلم میخواد کله م رو محکم بکوبم توی دیوار.
تف غلیظ
از فریزر حنای ناخونام رو گذاشتم بیرون و میخوام روی ناخونام دوباره حنا بذارم :) همیشه هم بقیه میگن وای چرا؟ و من دلم میخواد بگم به شما چه؟اما نمیتونم و میگم چون خوشم میاد! :دی خب واقعا هم خوشم میاد..مال من نارنجی نیست و قهوه ایه..خیلی خوش رنگه به نظرم :)
.
این کتابخونه ی اضافی که توی اتاقمه و مال من هم نیست شده آینه ی دقم!ازش متنفرم و بابا هزاران هفته س که گفته از اتاقم میبرتش بیرون اما هنوز نبرده..مطمئنم امروز میزنم به سیم آخر و رستم دستانِ درونم رو آزاد میکنم و میبرمش توی راه پله! امیدوارم با بابا دعوام نشه.
.
اتاقم هنوز شلوغه.فقط جیشدونیِ پیشی خانوم رو تمیز کردم و دونه های خاکش که کف اتاقم رو مزین کرده بودن جارو کردم.
در حال حاضر دوتا کمد خیلی خیلی شلوغ دارم!یکیشون رو که چپوندم همه چیزو توش و دست به یکیشون بزنم بقیشون آوار میشن روی سرم..جدی چیه این ماکسیمال زندگی کردن؟ خیلی تلاش کردم امسال خریدای چرت و پرت و اضافه نکنم و واقعا هم موفق بودم.حالا یسری دور ریز میمونه فقط!
.
احساس میکنم کله م اندازه ی یه چمدون خیلی گنده و سنگینه.
ای تف.
در مواقع اضطراب زا،اولین کاری که میکنم اینه که با تغییر دادن ساعت خواب و کارهای مزخرف کردن،سعی میکنم اون اضطراب رو کنترل کنم!
میدونم که راه درستش اینه که باید بشینم و به همون روشی که با تراپیستم یاد گرفتیم ببینمش و بذارم باشه..اما نمیتونم!آخر شب که میشه تازه میفهمم که توی چه باتلاقی گیر افتادم.
اتاقم زشت شده و دوسش ندارم..هیچ چیزی سر جاش نیست. شلوغه و از همه چیش بدم میاد.
صدای تیک تیک ساعت روی دیوارم خیلی بلنده.
کاشکی یه کنترل داشتم میزدم جلو تا ببینم چی میشه..