از بغض و هق هقش گریهم گرفت..سر توی بغلم بود و صورتم رو نمیدید.چند قطره اشک هم ریختم..اما سریع جلوشون رو گرفتم و در همون حین توی دلم با خودم میگفتم کاشکی میتونستم غصه ی بزرگی که روی دل قشنگت نشسته رو بردارم :(
..
ساعت که ۱۱:۱۱ بود براش آرزو کردم..آرزو کردم که در وقتِ درست و مناسبش،از این غصه و غم رها بشه.
..
دارم بیهوش میشم ب بخیر.
دو نوع آدم آروم وجود داره
نوع اول: آدم آرومی که بیشتر باعث می شه دق کنی. چون بیخیاله. مثلا اگه یه بحثی پیش بیاد یا اتفاقی بیفته این آدم فقط وایمیسته نگات می کنه. گوش می ده ولی عکس العملی نداره. چه بسا یه لبخند هم گوشه ی لبشه و آخرشم کار خودشو می کنه. این آدما آینه ی دق هستن.
نوع دوم آدم آرومیه که خیلی اهمیت میده ولی عصبی نمی شه. گوش می ده. آرومت می کنه. بهت می فهمونه که براش مهمی و سعی میکنه در نهایت آرامشش رو بهتون انتقال بده. این آدما عزیز دلن.
براتون یه همراه از نوع دوم آرزو می کنم
روز پانزدهم با خودم و توی دلم میگفتم:
با تو زین سهمگین طوفان کاش یارای گفتنم باشد
.
.
روز سی ام با خودم و توی دلم میگفتم:
یارای گفتنم شد..
من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست..
.
.
شکر و الهی شکر.