5 دقیقه مونده تا کلاس دومم شروع بشه.کلاسای 45 دقیقه ای خیلی خوبن.زود تموم میشن. البته گاهی هم خیلی دیر میگذرن.
کلا امروز خسته ام و از صبح با سردرد خیلی بدی بیدار شدم که همچنان ادامه داره.
توی نیم ساعتی که بین کلاسام فاصله بود،شرلوک هولمز عزیزم رو خوندم و میخوام بگم جذابیتش 100/100 هست :) یعنی دلم میخواد این کلاسم تموم بشه و توی فاصله ی 45 دقیقه ای که تا کلاس بعدیم دارم،خودمو پرت کنم روی تخت و غرق کتابم بشم.
هیچی لذت بخش تر از کتاب خوندن نیست.کتاب خوندن همیشه منو خوشحال میکنه.همیشه.
دلم سفر با هواپیما میخواد.
احساسُ خنثی ای رو دارم.
خوب بلدم که حال خودم رو خوب کنم.پس خوبه :)
دیگه همین.برم که کلاسم الان شروع میشه.خدافز.
وقتی با ادمای دیگه درمورد ناراحتیات حرف نزنی،کمتر ناراحت میشی و ته نشین میشه همشون.
وقتی یاد بگیری فقط خودت و خودت و خودت و خودت هستی که میتونی به خودت کمک کنی و نیازی به هیچ کسی نداری،اونوقت تحمل کردن برات راحت تر میشه.
امروز اقای پست چی کتابم رو اورد و 5 صفحه ازش رو خوندم و نمیتونم بگم چه چیزیه لامصب.عسله :دی
الانم میخوام مستند قلمرو سحر آمیز رو ببینم.درمورد گربه های گنده.
بله.خوشحالم میکنن این دوتا.
دیشب هم بد خواب شدم و رفتم توی هال خوابیدم.خوابای بد میدیدم.
صبح با صدای مامان و بابا که سعی داشتن اروم با هم حرف بزنن چشمام رو باز کردم.درمورد من حرف میزدن.دلم براشوع ضعف رفت.
تا اینستا رو باز کردم،عکس مراسم نامزدی دوست دوران باشگاه والیبالم رو دیدم.دلم پر از شکوفه شد و براش دعا کردم انتخابش درست باشه و خوشبخت بشه.
زبان خوندم و الانم منتظرم کلاسم شروع بشه.امروز کلاسمون با تاخیر شروع میشه.
دیگه این که همین.
شما اگر یه سری کارا رو نکنید و همش مثل همیشه زندگی کنید،اگر کتاب نخونید و مهارت های جدید یاد نگیرید،کم کم تبدیل به یک آدمِ حوصله سر بر میشید و آدمای حوصله سر بر اصلا گزینه ی مناسبی برای در ارتباط بودن نیستن.حداقل برای من که اینطوره.
چرا کتاب جدیدم رو نمیاره این آقای پستچی؟
آیا می دونستین که ما ( این ما یعنی من و همه ی دوستای فعال و با پشتکارم) چیزی به اسم استراحت نداریم؟ یعنی خسته که شدیم فقط نوع فعالیت رو تغییر می دیم. نه اینکه بشینیم به در و دیفال نگاه کنیم. اگه مثه من آدم تنبلی هستین و اکثرا حال ندارین پاشین وسیله مورد نیازو بیارید سعی کنید همه چی دورتون باشه :دی اینجوری دیگه موقع استراحت، فعالیت جدید رو آغاز می کنید.
حالاااا من یکیو می شناسم که بیش از 48 ساعته که داره رو یه چیزی کار می کنه. نخوابیده ها! حتی چند ثانیه! این دیگه کلمه ی پشتکار واسش مثه شوخیه! باید اسم خودشو به عنوان تلاش فراوان ثبت کنیم.