خیلی سخت

جلسه ی تراپی امروزم خیلی دردناک بود.چون از رنجی حرف زدم که انکارش میکردم.

اون گره هنوز باز نشده،اما شل شده.فقط کمی.ولی همین هم بهم حس خوب میده.

یک جمله ی تراپیستم همش توی ذهنمه که چشماش با یک ذوق و برقی بودن اون لحظه و ازم پرسید: میخوای اعلام عمومیش کنی؟ و من گفتم بله. و از جلسه که اومدم بیرون،اعلام عمومیش کردم..

تراپیستم رو خیلی دوست دارم.خیلی حرفه ای و قشنگ جلسه رو مدیریت میکنه و خیلی خوب تو رو با احساساتت مواجه میکنه!

ولی یه حسِ کتک خوردگی هم دارم.. :(

بار انداز

خب!

با پی ام اس در حال کشتی گرفتنم..اینطوری که از ساعت 4 تا 6 نشستم روی تختم،همش اسکرول کردم و لواشک و گوجه سبز خوردم.

بعدش احساس کردم که باید دست به زانو گذاشته و یا علی گویان،از تختم کنده بشم..وگرنه میمیریدم :دی

برقامون هم رفته بود! خلاصه پاشدم..یک آهنگ بسیار زیبا پلی کردم تا سیستم عصبیم آروم بشه،کمی باهاش همخوانی کردم و دستام رو توی هوا تکون دادم و بعد تصمیم گرفتم برم و پیاده روی کنم.

با سمانه صحبت کردم و تسک جدید رو اواخر این ماه اضافه میکنم به برنامه م.یوهوووو :دی  البته یه تسک دیگه هم از یکشنبه اضافه میشه که میتونم بمیرم براش.

فعلا برم سرکلاس.

دتس ایت

شب ها قبل از خواب،برنامه ی فردام رو مینویسم و روتین قبل از خوابم رو دارم و روز بعدش،یکی یکی اونا رو تیک میزنم. کیف میده :)

این هفته که به پایان برسه،یه تسک جدید هم توی برنامه های روزانه م میارم.براش ذووووق دارم.ذوق زیااااد. **

امروز میخوام برم کتاب بخرم.تا در کنار جلد چهارم شاهنامه،کتاب جدیدم رو هم بخونم ^^

درسته پی ام اسم و نیدی میشم این روزا،ولی زنِ قدرتمند درونم ظهور کرده دوباره :دی پس از پسش خوب برمیام. البته دلم میخواد کمی نازنازی و بوس بوسی هم بشم :(

عنی وِیز!

امروز روز خوبی باشه براتون قشنگاااا.

مااچ.

....

پ.ن: راستی گفتم برنامه این شد که موهام رو بلند کنم؟ :دی بعله.

پی ام اس اینجوریه که الان،برای کنسرتی که چند روز پیش علیرضا قربانی داشت و من اصلا خبر نداشتم که کِی بلیط فروشیه،اشک میریزم :(

هرچند بچه ها گفتن چندان اجرای خفنی نبوده..ولی من غمگینم.

بازم زهرمار.

ن م ی ا د

در راستای این که الان حوصله ندارم،میخوایم امروز بپردازیم به “خوشم نمیاد ها”. بله!

خوشم نمیاد وقتی کسی زحمت کشیده و غذایی رو با عشق و علاقه درست کرده،بقیه بی توجه باشن و بدون یه تشکر خشک و خالی،غذاشون رو بخورن و اونجا رو ترک کنن.

…

خوشم نمیاد که آدم ها به همدیگه دروغ میگن!

…

خوشم نمیاد که آدم ها،با واقع گرایی و منطقی بازی های خیلی زیادشون،تلاش میکنن تخیلات و تصورات منو خراب کنن.

…

خوشم نمیاد که ادم ها،بیشتر از این که خوبی ها رو ببینن،کمی ها و کاستی ها رو میبینن و زارت میکوبوننش توی صورت طرف مقابل! من خودمم این گند رو میزنم گاهی..نمیکوبونم توی صورت طرف مقابل؛اما کاستیه گاهی بیشتر به چشمم میاد.متنفرم و تلاش میکنم نباشم اینطوری.

…

خوشم نمیاد که آدم ها میزنن توی ذوق همدیگه! مثلا وقتی یه چیزی رو با هیجان تعریف میکنی،بهت میگه “همین؟” و بعد هم که ببینه ناراحت شدی،میگه شوخی کردم و این شوخی کردم،یعنی یه دروغ!یعنی یه بی شعوری بزرگ.

…

خوشم نمیاد که آدم ها تجمل گرایی و مصرف گرایی میکنن و فکر میکنن خیلی خفن و خوبه!

…

خوشم نمیاد که آدم ها همش دو دوتا چهار تا میکنن و همش درگیر حساب و کتاب کردنن.

…

خوشم نمیاد که آدم ها،به جای این که حیوانات رو به سرپرستی بگیرن،میرن اونا رو میخرن.بدون این که به اون ماده ی بی نوایی که ازش توله کشی میشه،حتی ثانیه ای هم فکر کنن.

…

خوشم نمیاد که آدم ها بلد نیستن فرزندپروری کنن.

…

خوشم نمیاد که ادم ها انقدر حرف و عملشون با همدیگه تناقض داره.

…

خوشم نمیاد که آدم ها در مورد همدیگه کنجکاو نیستن.

…

خوشم نمیاد که آدم ها بد اخلاقی میکنن و حواسشون نیست اینی که جلوشونه یه آدمه نه یه تیکه سنگ!

…

خوشم نمیاد که آدم ها انقدر صورتاشون رو دستکاری میکنن و همشون شبیه همدیگه شدن.

…

خوشم نمیاد که آدم ها،به جزئیاتِ کسی که دوسش دارن،یا بهتر بگم،کسی که میگن دوسش دارن،بی توجهی میکنن.

…

خوشم نمیاد که آدم ها وقتی از همدیگه عصبانی و ناراحت میشن،چشمشون رو روی همه چیز میبندن و دهنشون رو باز میکنن و حرف هایی رو میزنن که نباید بزنن.

…

خوشم نمیاد که آدم ها به همدیگه اضطراب میدن،به جای این که آرامِ دلِ همدیگه باشن.

…

خوشم نمیاد وقتی میخوان برن بچرخن و من دلم میخواد کتاب بخونم،سرم غر میزنن.

…

خوشم نمیاد که آدما درمورد چیزی که نمیدونن نظر میدن.اونم نه یه نظر ساده! نظر کارشناسی و سفت!

…

خوشم نمیاد که آدما آشغال میریزن روی زمین.

…

خوشم نمیاد که آدما انقدر از همدیگه طلبکارن.

…

خوشم نمیاد که الان انقدر بی حوصله و غمگینم.

…

خوشم نمیاد که احساس میکنم یه سری تیکه های این پازله گم شده و یا حتی اصلا وجود نداره! نمیدونم میشه پیداشون کرد یا نه.

…

خوشم نمیاد که توی ایران دارم زندگی میکنم و دیگه فکر مهاجرت،کاملا از ذهنم پاک شده و نمیتونم به یک شروعِ دوباره،اونم تک و تنها توی یک کشور دیگه فکر کنم.

…

خوشم نمیاد که قوانین این خراب شده انقدر زن ستیزه و زن ها از طبیعی ترین حقوقشون محروم یا بی خبرن.

…

خوشم نمیاد که همه چیز انقدر گرونه و حقوق ها انقدر پایین.

…

خوشم نمیاد که متوجه میشم خیلی از باباها،این روزا نمیتونن برای بچه هاشون اسباب بازب های خوشگل و قشنگ قشنگ بخرن :((((

…

خوشم نمیاد که الان گریه دارم ولی گریه م نمیاد.

…

خوشم نمیاد که الان گریه م گرفته ولی باید پاشم حاضر شم که بریم خونه ی عمه اینا.

…

خوشم نمیاد دیگه.

زهرمار اصن.